
.
“อ่าวตัว ก.” หรืออ่าวไทยตอนบน เป็นพื้นที่รับน้ำจากแม่น้ำสายสำคัญ 4 สาย ได้แก่ แม่กลอง ท่าจีน เจ้าพระยา และบางปะกง จึงได้รับตะกอนและสารต่าง ๆ ที่ไหลจากแผ่นดินลงสู่ทะเล โดยเฉพาะในช่วงที่มีน้ำหลาก
.
สารอาหารอย่างไนโตรเจนและฟอสฟอรัสช่วยส่งเสริมการเติบโตของแพลงก์ตอนพืช แต่หากมีปริมาณสูงและสภาพแวดล้อมเหมาะสม อาจกระตุ้นให้แพลงก์ตอนเพิ่มจำนวนอย่างรวดเร็วจนเกิด “แพลงก์ตอนบลูม (Plankton Bloom)” ทำให้น้ำทะเลเปลี่ยนสี และในบางกรณีอาจส่งผลต่อปริมาณออกซิเจนในน้ำและสิ่งมีชีวิตทางทะเล
.
ภาพถ่ายดาวเทียม Sentinel-2C เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม 2569 ผ่านการวิเคราะห์ด้วยดัชนีคุณภาพน้ำ UWQV (Ulyssys Water Quality Viewer) ซึ่งแสดงค่าการสะท้อนแสงของน้ำในรูปแบบสี โดยโทนสีน้ำตาลสัมพันธ์กับบริเวณที่มีตะกอนแขวนลอยสูง ส่วนโทนสีเขียวและเหลืองอาจบ่งชี้ถึงบริเวณที่มีคลอโรฟิลล์สูง ซึ่งเกี่ยวข้องกับปริมาณแพลงก์ตอนพืช
.
ภาพแสดงแนวตะกอนจากบริเวณปากแม่น้ำแม่กลอง เจ้าพระยา และบางปะกงที่แผ่ลงสู่ทะเล ขณะที่บริเวณนอกชายฝั่งสมุทรสงครามและเพชรบุรี รวมถึงชายฝั่งจังหวัดชลบุรี ปรากฏแถบสีเขียวขนาดใหญ่ ซึ่งอาจเป็นสัญญาณของการเพิ่มขึ้นของแพลงก์ตอนพืช แต่ยังไม่สามารถยืนยันการเกิดแพลงก์ตอนบลูมได้จากภาพเพียงอย่างเดียว
.
หากแพลงก์ตอนเพิ่มจำนวนมากและเสียชีวิตลงพร้อมกัน การย่อยสลายสารอินทรีย์อาจทำให้ออกซิเจนในน้ำลดลงจนเกิดภาวะขาดออกซิเจน (Hypoxia) ส่งผลกระทบต่อสัตว์ทะเล การเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ การประมงชายฝั่ง และระบบนิเวศทางทะเล
.
ทั้งนี้ ภาพดาวเทียมช่วยให้เห็นการกระจายตัวของตะกอนและความเปลี่ยนแปลงบริเวณชายฝั่งในภาพรวม แต่การยืนยันการเกิดแพลงก์ตอนบลูม ตลอดจนการประเมินผลกระทบและความเชื่อมโยงกับสถานการณ์น้ำท่วม จำเป็นต้องตรวจสอบร่วมกับข้อมูลคุณภาพน้ำและการสำรวจภาคสนาม
.
ภาพและข้อมูลจาก สำนักงานพัฒนาเทคโนโลยีอวกาศและภูมิสารสนเทศ (องค์การมหาชน)
RSS) ที่มา : National Geographic Thailand's












