วันที่ 3 มี.ค. 2569 ผู้สื่อข่าวรายงานว่า พบชาวบ้านโคกบูรณ์ ต

วันที่ 3 มี.ค. 2569 ผู้สื่อข่าวรายงานว่า พบชาวบ้านโคกบูรณ์ ตำบลสลักได อำเภอเมือง จังหวัดสุรินทร์ หลายครอบครัวใช้เวลาว่างหลังเลิกงาน พากันออกหาจิ้งหรีดตามทุ่งนาใกล้หมู่บ้าน ในช่วงเวลา 19.00-22.00 น. โดยการใช้วิธีแบบโบราณดั้งเดิม นั้นก็คือนำก้านใบตาลแห้งมาเป็นอุปกรณ์ในการกวาดไป-มาทำให้เกิดเสียง เพื่อให้จิ้งหรีดที่ซ่อนหลบตัวอยู่ตามพื้นนากระโดดออกมาให้เห็น ก่อนจะส่องไฟฉายจับและนำตัวจิ้งหรีดใส่ไว้ในขวดน้ำพลาสติกที่เจาะรู้อากาศไว้รอบขวด คืนหนึ่งสามารถหาได้ประมาณครอบครัวละครึ่งกิโลกรัมถึงหนึ่งกิโลกรัม ซึ่งก็พอที่จะนำไปปรุงประกอบเป็นอาหารทานได้หลายมื้อในครัวเรือน โดยชาวบ้านจะหาจิ้งหรีดได้เฉพาะช่วงเดือนมีนาคม-เมษายน เท่านั้น ซึ่งจิ้งหรีดสามารถนำไปปรุงเป็นอาหารได้หลากหลายเมนูอีกด้วย

นางปัด สาระ อายุ 39 ปี ชาวบ้านโคกบูรณ์ บอกว่า ช่วงนี้น้ำมันรถก็แพง เลยพากันออกหาจิ้งหรีดไว้ทำกับข้าวกิน เพื่อลดค่าใช้จ่ายในครัวเรือนลงบ้าง อีกอย่างข้าวของก็แพงขึ้นเลยต้องปรับตัวในการดำรงชีพ ซึ่งจิ้งหรีดก็สามารถนำไปปรุงเป็นอาหารได้หลายอย่าง เช่น ทอด แกง ตำเป็นน้ำพริก ทุกวันนี้อะไรๆก็แพงขึ้นทุกอย่าง เมื่อก่อนรูดบัตรสวัสดิการแห่งรัฐ 300 บาทยังได้ของมาเยอะหน่อย แต่ทุกวันนี้ได้ 3 ชิ้น ในแต่ละคืนก็จะมีหลายครอบครัวที่พากันออกมาหาจิ้งหรีดกัน ซึ่งมีให้หากินได้เฉพาะเดือนมีนาคม-เมษายนแค่ 2 เดือน รสชาติก็จะเหมือนจิ้งหรีดที่เขาเลี้ยงขายทั่วไป แต่ของเราจะอร่อยกว่าเพราะเป็นจิ้งหรีดตามธรรมชาติ แต่เวลาเราเอาไปทำเราต้องเอาขี้มันออกก่อน เพราะจิ้งหรีดธรรมชาติจะกินพวกหญ้าและมูลสัตว์ตามทุ่งนาที่ขับถ่ายไว้ เราเลยต้องเอาออกก่อนนำไปปรุงเป็นอาหารทุกครั้ง